Voor veel geneeskundestudenten voelen de coschappen als een echte mijlpaal. Na jaren van colleges, tentamens en studieboeken is het moment daar: je mag je kennis eindelijk toepassen in de praktijk. Dat is natuurlijk ontzettend leuk, maar vaak ook spannend. Want hoe gaat het er eigenlijk aan toe in een ziekenhuis? Wat wordt er van je verwacht als coassistent? En hoe word je ontvangen op een afdeling en hoe is de begeleiding? Vragen die bij bijna iedereen door het hoofd gaan vlak voor de start van het eerste coschap.
Toen Luna Roep begon aan haar coschappen, voelde dat als een grote stap. Na jaren theorie en collegebanken stond ze ineens in het ziekenhuis, midden in de praktijk. Ze was goed voorbereid vanuit haar opleiding, maar merkte al snel: dit is anders dan alles wat ze tot nu toe kende.
“De sfeer in het ziekenhuis is zó anders dan tijdens de bachelor. Dat voel je pas als je er dan staat in je eerste week.”
Ook dacht ze dat ze ongeveer wist wat haar te wachten stond. Toch bleek de overgang van studie naar praktijk groter dan verwacht. Niet alleen het medische werk was nieuw, ook de ongeschreven regels binnen het ziekenhuis.
“Je leert aanvoelen wanneer je vragen stelt, wanneer je initiatief neemt en hoe je laat zien dat je gemotiveerd bent. Je groeit er eigenlijk elke week een beetje verder in.”
Wat Luna het meest onderschat had, was hoe vaak ze opnieuw moest starten. Nieuwe afdelingen, nieuwe artsen, nieuwe verwachtingen.
“Soms begon ik zes weken achter elkaar elke maandag op een andere afdeling. Dan sta je continu ‘aan’: enthousiast, assertief, leergierig. Je wilt natuurlijk elke keer die goede eerste indruk achterlaten. Dat is intens, maar het heeft me ook geleerd om snel te schakelen en mij aan te passen.”
Die constante alertheid kost energie. Zeker omdat coschappen niet stoppen aan het einde van de werkdag. Deadlines, voorbereidingen en soms bijbanen lopen gewoon door.
“Probeer maar eens uit te leggen aan vrienden buiten de geneeskunde hoe intens dit is. Zij lopen ook stage, maar niet elke week in een compleet nieuwe omgeving.”
Tijdens haar eerste coschap werd Luna intern geplaatst, verder van huis. Overdag liep ze mee op de afdeling, ’s avonds zat ze alleen in een appartement. Dat maakte de start soms eenzaam. Niet omdat mensen onvriendelijk waren, maar omdat iedereen druk was.
“Geen enkele arts vroeg in die eerste week hoe ik het vond of hoe het met mij ging. Je denkt dan: beseft iemand dat ik hier alleen zit, drie uur van huis. Dat was zeker even wennen, maar het leerde me ook hoe belangrijk het is om zelf verbinding te zoeken.”
Feedback krijgen was in het begin soms confronterend, maar Luna leerde het steeds meer te zien als onderdeel van haar ontwikkeling.
“Ik besefte: ik ben hier om te leren. Als ik het al allemaal kon, was ik geen coassistent meer geweest.”
Door feedback los te koppelen van haar persoon, groeide haar zelfvertrouwen.
“Het helpt je om sneller beter te worden.”
Toen de coschappen vorderden, merkte Luna hoe zwaar de combinatie van lange dagen, studie en onzekerheid kon zijn.
“In het eerste jaar liep ik tegen een muur aan.”
Ze besloot hulp te zoeken en schakelde zelf een coach in.
“Je hoeft dit niet alleen te dragen. Praten helpt. Met mede coassistenten, met vrienden, met iemand van buiten in mijn geval.”
Al tijdens haar coschappen begon Luna na te denken over de toekomst. Over vervolgstappen, keuzes en onzekerheden.
“Die twijfels laten ook zien dat je bewust bezig bent met je loopbaan.”
Gesprekken met artsen die open waren over hun eigen loopbaan pad gaven haar meer rust en vertrouwen.
“Iedereen zoekt en twijfelt. Dat is geruststellend.”
Voor studenten bij wie het eerste coschap eraan komt, heeft Luna één duidelijke boodschap: het mag spannend zijn. Het hoeft niet meteen perfect te zijn.
“Zenuwen horen erbij. Twijfels ook. Geef jezelf de tijd om te groeien.”
Coschappen zijn intens en soms zwaar, maar ook leerzaam en waardevol. Zolang je jezelf niet uit het oog verliest.
“Je leert niet alleen het vak, maar ook jezelf beter kennen. En dat neem je de rest van je loopbaan mee.”
Kijk voor meer tips op https://www.vvaa.nl/student/blogs/haal-alles-uit-je-coschappen
De loopbaanwijzer van BKV is een professionele beroepskeuzetest voor geneeskundestudenten en artsen. De uitslag laat zien welke functies passen bij jouw specifieke kwaliteiten, competenties en voorkeuren. De uitslag ontvang je direct in je mail en WhatsApp.
Welke mogelijkheden heb je als Belgische arts als je over de grens kijkt? Belgische artsen die de stap al maakten, vertellen over hun ervaringen in Duitsland en Nieuw-Zeeland en laten zien wat internationaal werken kan bieden.
Of je nu een nieuwe uitdaging zoekt, minder stress wilt of andere werktijden voor een betere werk-privébalans: er is altijd een rol die aansluit bij jouw wensen en ambities. Wij inspireren je graag.
De salarissen van verpleegkundigen verschillen per functie en cao. Ben je mbo / hbo verpleegkundige? Ben je algemeen verpleegkundige of gespecialiseerd? Hier geven we je een handig overzicht van verpleegkundige salarissen in de zorg.
