Een grote overgang deze switch
“In het ziekenhuis voel ik me bekwaam en vertrouwd; alles verloopt bijna automatisch. Maar in mijn nieuwe rol voelde ik me aanvankelijk handelingsverlegen. Als intensivist ben je vooral medisch aan het handelen, in deze rol is het vooral luisteren, reflecteren en ben je relatief weinig echt medisch praktisch bezig. De patiënten die ik nu zie, hebben vaak complexe, gelaagde verhalen, en de impact van hun aandoening op hun leven is enorm.”
Bij de Vermoeidheidkliniek heb je als internist een belangrijke en unieke rol. Het werk in deze kliniek verschilt aanzienlijk van een traditionele ziekenhuisomgeving en de patiëntpopulatie vraagt om specifieke vaardigheden en een andere benadering van zorg. Ronald: “Mijn werk is nu heel anders."
"Ik ben niet alleen internist, maar heb soms ook de rol van huisarts en coach en soms zelfs psycholoog."
"De erkenning die patiënten ervaren, simpelweg omdat je de tijd neemt en hen serieus neemt, is van grote waarde. Wat ik in het begin onderschatte, was hoe groot mijn bijdrage hierin kan zijn. Niet alleen vanwege mijn medische kennis, maar ook door mijn eigen levenservaring. Ik merk dat mijn rol verder gaat dan alleen het voorschrijven van medicatie of het monitoren van symptomen. Het gaat meer om het reflecteren bij het leren omgaan met hun aandoening en de psychosociale factoren die hierin een rol spelen."
"Het is belangrijk om de juiste snaar te raken bij deze patiënten. Vaak weten ze meer over hun eigen ziekte dan menig arts waardoor patiënten vaak teleurgesteld zijn geraakt in eerdere trajecten. Het vraagt om een goed inlevingsvermogen en kennis van zaken om hun vertrouwen te (her)winnen en hen verder te helpen. Dit werk vereist dan ook meer dan alleen medische kennis; het vraagt om empathie, geduld, en het vermogen om een bredere blik te hebben dan alleen de ziekte zelf."