Michiel Kieft werkte als verpleegkundige op Aruba. Hij vertelt over zijn ervaringen op het eiland en het werken in het ziekenhuis HOH op Aruba.
“Eigenlijk wilde ik altijd al een periode in het buitenland werken als verpleegkundige. In april 2012 heb ik mijn diploma verpleegkundige behaald. Ik wist dat men vaak twee jaar werkervaring moest hebben om in het buitenland aan de slag te kunnen. Na ongeveer anderhalf jaar als gediplomeerd verpleegkundige gewerkt te hebben, ben ik gaan googlen en kwam ik terecht bij een vacature voor flexpool-verpleegkundige voor het HOH op Aruba via BKV. Ik heb me laten informeren en heb vervolgens een oriënterend gesprek gehad op het kantoor van BKV. Hierna heb ik een skypegesprek met Aruba gehad. Even later kreeg ik het bericht dat ik was aangenomen voor een jaar als flex-verpleegkundige! Samen met acht andere verpleegkundigen uit Nederland zou ik aan het werk gaan op verschillende verpleegafdelingen in het HOH. Daar waar gaten in het rooster zitten, worden wij ingedeeld. Na een hoop geregel, baan in Nederland opzeggen, huis opzeggen, auto verkopen en meer van dat soort zaken stapte ik twee dagen na mijn dertigste verjaardag in het vliegtuig naar Aruba.
Eenmaal aangekomen op Aruba werd ik opgehaald en naar een tijdelijk appartement gebracht.
De eerste weken was het vooral wennen. Er moest nog een hoop geregeld worden: huisje zoeken, auto aanschaffen, bankrekening openen en natuurlijk ingewerkt worden. Ik moet zeggen dat ik het begin een beetje onderschat heb. Ik dacht dat het vanaf dag één leuk zou zijn, maar dit viel een beetje tegen. Ik moest erg wennen aan het klimaat, de gang van zaken hier en al het geregel. Ik wil heel graag alleen maar positief zijn maar het begin was best lastig. Het heeft even geduurd voordat ik mijn draai had gevonden.
Dingen duren nou eenmaal wat langer hier en heeft wat meer voeten in de aarde voordat ze geregeld zijn. Ik had bijvoorbeeld een auto gekocht en het heeft me een hele dag gekost voordat alle overschrijvingen en verzekeringen geregeld waren. In Nederland is dat met twintig minuten geregeld. Maar goed, eerlijk is eerlijk; dit is geen Nederland. Dit is Aruba en dingen gaan hier zoals ze gaan. Het beste wat je kan doen, is je vooral niet druk maken en 'go with the flow'.
Wat me opviel is dat aan de ene kant dingen hier heel relaxt gaan, maar dat er ook veel waarde wordt gehecht aan bureaucratie. Bij het betalen van mijn autoverzekering bijvoorbeeld, had ik niet genoeg contant geld bij me. Ik kon dat ook volgende maand betalen, maar moest wel zes formulieren invullen, twaalf keer mijn paraaf zetten, zeven keer mijn handtekening en al die formulieren moesten twee keer gestempeld worden. Stempels, handtekeningen en parafen vindt men heel belangrijk hier.
Ook in het ziekenhuis gaan dingen anders dan in Nederland. Daar moest ik ook wel aan wennen. De zespersoonskamers, andere werkwijzen en bepaalde dingen zouden in mijn ogen soms wat efficiënter kunnen. Maar wat ik geleerd heb hier is om niet alles te willen veranderen. Er zijn hier heel veel Nederlandse verpleegkundigen, zaalartsen en specialisten. Veel hiervan zijn op tijdelijke basis aanwezig op Aruba. Er kan niet verwacht worden dat voor al deze mensen dingen op hun manier gaan. En tegelijkertijd, voor de Arubaanse collega’s die een vast contract in het ziekenhuis hebben, is het ook wennen. Het komen en gaan van Nederlanders die vaak de neiging hebben om dingen te veranderen omdat zij vinden dat het beter moet. Ook hier geldt; dingen zijn zoals als ze zijn en je moet niet verwachten dat alles gaat op de manier zoals jij denkt dat het zou moeten gaan.
Wat wel zo is, is dat de Arubaanse collega’s je waarderen. Als je goed je best doet, dan ben je echt onderdeel van het team!
Wat hier veel voorkomt is decubitus. Ik heb hier echt verschrikkelijke wonden gezien. Patiënten die thuis of in verpleeghuizen verzorgd worden hebben vaak decubitus. Dit is wel heel erg om te zien. Ook blijft men vaak doorbehandelen tot het einde. In Nederland houden we op een bepaald moment op met behandelen als er sprake is van uitzichtloos lijden of slechte kwaliteit van leven. Het kost hier heel wat overreding om vooral de familie ervan te overtuigen dat hun vader of moeder niet beter wordt en dat verder behandelen geen meerwaarde meer heeft. Dit staat soms wel haaks tegenover de nuchterheid van de Nederlanders.
Ik ben begonnen op de afdeling chirurgie. Veel diabetische voeten komen hier voor. Iets wat in Nederland een stuk minder is. Nu werk ik op gespecialiseerde chirurgie. Dat wil zeggen: orthopedie, gynaecologie, neurochirurgie, plastische chirurgie, KNO en kaakchirurgie. Erg leuk en afwisselend. In het HOH werken ook verzorgenden en helpenden. Vaak sta je met een andere verpleegkundige of een helpende of verzorgende op een aantal zalen. Als verpleegkundige heb je dan een coördinerende rol. Artsenvisite, ontslagen, opnames en de technische handelingen. Uitdagend, vaak druk, leerzaam en leuk. Ik heb zeker veel geleerd in de tijd dat ik hier zit. Op 1 november ga ik naar de afdeling neurologie / MDL. Hier heb ik weinig ervaring in, dus dat gaat een leerzame periode worden.
Het leven op Aruba is een stuk relaxter dan in Nederland. Als je twee of drie maandjes verder bent en alles geregeld hebt, dan is het na het werk gewoon vakantie. Er is veel te doen hier. Strand, sport, een biertje bij ondergaande zon. Pas heb ik mijn duikbrevet gehaald, voor een schijntje van wat men in Nederland betaalt. Ik ga mijn motorrijbewijs hier halen, wat me omgerekend ongeveer 200 euro gaat kosten en wil nog salsa-les gaan volgen. Ook staan er een aantal tripjes in de planning naar Bonaire, Curaçao en Jamaica.
''Er is me gevraagd of ik langer wilde blijven na dit jaar. Ik ben niet van plan om dit te gaan doen. Niet zozeer omdat ik het hier niet leuk vind, maar omdat ik nog veel andere dingen wil gaan doen. Ik ken hier wel mensen die langer willen blijven omdat zij het hier leuker vinden dan in Nederland. Ikzelf ben geen tropenmens, dat heb ik hier wel gemerkt. Maar ik ben wel heel blij dat ik naar Aruba gegaan ben; het is een hele mooie ervaring die ik niet had willen missen. Ook al heb ik in het begin mij regelmatig afgevraagd wat ik hier aan het doen was. Als je overweegt om hierheen te gaan, kan ik dat alleen maar aanraden. Maar tegelijkertijd wil ik wel benadrukken dat het niet alleen maar lang leve de lol is. Vooral in het begin; het is hard werken en het omschakelen naar deze mentaliteit kan gepaard gaan met wat frustratie. Het is een hele leerzame, mooie en interessante levenservaring."
Michiel Kieft
Verpleegkundige Aruba December 2014
Wil je weten wat de mogelijkheden zijn voor verpleegkundige op Aruba? Bekijk hieronder de actuele vacatures of contact ons, via WhatsApp bijvoorbeeld. Daarnaast organiseren we regelmatig een webinar over het werken op de Caribische eilanden.
Otmar: kinderpsycholoog op Aruba
Suze: diabetesverpleegkundige op Aruba
Marieke: obstetrieverpleegkundige op Bonaire
Welke mogelijkheden heb je als Belgische arts als je over de grens kijkt? Belgische artsen die de stap al maakten, vertellen over hun ervaringen in Duitsland en Nieuw-Zeeland en laten zien wat internationaal werken kan bieden.
Of je nu een nieuwe uitdaging zoekt, minder stress wilt of andere werktijden voor een betere werk-privébalans: er is altijd een rol die aansluit bij jouw wensen en ambities. Wij inspireren je graag.
De salarissen van verpleegkundigen verschillen per functie en cao. Ben je mbo / hbo verpleegkundige? Ben je algemeen verpleegkundige of gespecialiseerd? Hier geven we je een handig overzicht van verpleegkundige salarissen in de zorg.
